Protest szpitali powiatowych wobec ograniczania finansowania oraz pogarszającej się sytuacji systemowej placówek zabezpieczających podstawowy dostęp do leczenia dla mieszkańców mniejszych miast i powiatów.
Konsorcjum Dolnośląskich Szpitali Powiatowych wyraża poparcie dla stanowiska Ogólnopolskiego Związku Pracodawców Szpitali Powiatowych z dnia 16 kwietnia 2026 r., dotyczącego protestu szpitali powiatowych wobec ograniczania finansowania oraz pogarszającej się sytuacji systemowej placówek zabezpieczających podstawowy dostęp do leczenia dla mieszkańców mniejszych miast i powiatów.
Stanowisko OZPSP wskazuje, że brak rozliczeń za 2025 rok, ograniczanie finansowania nadwykonań oraz utrzymujące się zaniżone wyceny świadczeń prowadzą do dalszego pogłębiania strat finansowych i wzrostu zadłużenia szpitali powiatowych.
Szczególne obawy budzą zapowiedzi dotyczące ograniczenia finansowania ambulatoryjnej opieki specjalistycznej i rehabilitacji, a także zmian zasad rozliczania badań diagnostycznych, w tym tomografii komputerowej, rezonansu magnetycznego, gastroskopii i kolonoskopii. Dodatkowym zagrożeniem dla stabilności funkcjonowania szpitali I i II stopnia PSZ są plany likwidacji lub obniżenia współczynników korygujących 1,07 i 1,06, które obecnie częściowo łagodzą skutki niedoszacowania świadczeń.
W praktyce oznacza to dalsze osłabienie możliwości realizacji świadczeń diagnostycznych i leczniczych na poziomie lokalnym. Po wyczerpaniu kontraktu kolejne badania wykonywane są poniżej realnych kosztów, co powoduje, że każda ponadlimitowa procedura zwiększa stratę po stronie szpitala. Taki model finansowania nie tylko pogłębia problemy ekonomiczne placówek, ale również uderza bezpośrednio w pacjentów, wydłużając kolejki, opóźniając rozpoznanie chorób i ograniczając dostęp do diagnostyki w odpowiednim czasie.
KDSP podkreśla, że problem nie dotyczy wyłącznie jednego zarządzenia czy pojedynczej decyzji płatnika, lecz jest konsekwencją wieloletniego niedofinansowania systemu oraz braku spójnej i realnej strategii dla szpitali powiatowych. Brakuje jasnych decyzji co do zakresu świadczeń, które mają być utrzymywane lokalnie, a także skutecznego mechanizmu pokrywania rosnących kosztów wynagrodzeń, energii, usług oraz materiałów niezbędnych do zapewnienia ciągłości leczenia.
Nie można zaakceptować sytuacji, w której o terminie diagnostyki i leczenia decyduje limit finansowania, a nie rzeczywista potrzeba zdrowotna pacjenta. Protest szpitali powiatowych nie jest działaniem przeciwko pacjentom, lecz wyrazem sprzeciwu wobec modelu, który zagraża bezpieczeństwu zdrowotnemu lokalnych społeczności. Konieczne jest uczciwe rozliczenie już wykonanych świadczeń, realna wycena procedur diagnostycznych oraz rozpoczęcie rzeczywistego dialogu o przyszłości szpitali powiatowych i całego systemu ochrony zdrowia.
